Plast je oudere hond vaker, perst hij bij het plassen of zie je bloed in de urine? De dierenarts kan urine onderzoeken en, als dat nodig is, een kweek met een gevoeligheidstest laten uitvoeren. Een nieuw Amerikaans onderzoek laat zien waarom algemene cijfers over antibioticaresistentie niet genoeg zijn om voor één hond een middel te kiezen.
Wat vergeleken de onderzoekers?
De onderzoekers bekeken 10.455 uitslagen van antibioticagevoeligheidstesten uit Texas, verzameld tussen 2019 en 2021. Het ging om twee bacteriesoorten die uit urine van honden waren gekweekt: Escherichia coli en Staphylococcus pseudintermedius. Ze vergeleken gegevens uit een nationaal surveillanceprogramma met die van een commercieel diagnostisch laboratorium.
De gevonden gevoeligheidspercentages verschilden per bacterie, antibioticum, jaar en databron. Zo was E. coli in de gegevens van het commerciële laboratorium vaker gevoelig voor chlooramfenicol in alle drie de jaren. Voor cefovecin en cefalexine lag de gemeten gevoeligheid in diezelfde databron juist lager in 2019. Bij S. pseudintermedius was de kans op gevoeligheid voor penicilline in 2021 lager in de commerciële gegevens. Dit zijn vergelijkingen tussen groepen testuitslagen, geen voorspellingen voor jouw hond.
Waarom kunnen laboratoriumcijfers verschillen?
Niet iedere hond belandt om dezelfde reden in een databestand. Welke praktijk een monster instuurt, welke bacterie wordt gekweekt en welke antibiotica worden getest, kunnen de samenstelling van de gegevens beïnvloeden. De studie toont dat de twee onderzochte bronnen elkaar kunnen aanvullen, maar dat hun percentages niet zomaar uitwisselbaar zijn. Zij bewijst niet welke selectieverschillen het waargenomen patroon precies veroorzaakten.
Ook kwamen de gegevens uit Texas. De percentages zeggen niets rechtstreeks over de huidige resistentie bij honden in België. De publicatie onderzocht geen afzonderlijke leeftijdsgroepen; er is dus geen senior-specifiek effect of behandelresultaat aangetoond. De aandacht voor oudere honden in dit artikel is praktisch: wanneer een oudere hond plasklachten heeft, wil je een mogelijke infectie zorgvuldig laten beoordelen, naast andere mogelijke oorzaken.
Wat betekent dit voor de behandeling van je hond?
Een dierenarts beoordeelt de klachten, het lichamelijk onderzoek en de urine samen. Een positieve kweek alleen betekent niet altijd dat antibiotica nodig zijn. De uitleg over blaasontsteking en urinekweek bij oudere dieren helpt om het verschil te begrijpen. Als een antibioticum nodig lijkt, kan de uitslag van de eigen urinekweek en gevoeligheidstest de keuze helpen sturen. Algemene resistentieoverzichten zijn achtergrondinformatie; ze vervangen die individuele beoordeling niet.
Persen, vaak kleine beetjes plassen of bloed in de urine kan ook bij andere problemen passen. Lees bijvoorbeeld hoe blaasstenen en nierstenen verschillen en wat blaasstenen bij honden kunnen veroorzaken. Zijn er ook veranderingen in drinken, eetlust of conditie, dan is de bredere uitleg over nierziekten bij honden relevant. Deze links stellen geen diagnose voor jouw dier.
Bel de dierenarts bij nieuwe plasklachten. Kan je hond niet plassen, is hij duidelijk ziek of heeft hij veel pijn, laat hem dan met spoed beoordelen. Begin of wissel antibiotica niet op basis van een online resistentiepercentage en stop een voorgeschreven kuur niet zonder overleg.
Wat leert dit onderzoek vooral?
Twee grote laboratoriumbronnen gaven niet steeds dezelfde gevoeligheidscijfers voor bacteriën uit hondenurine. Voor een oudere hond met klachten zijn een goede diagnose en, waar passend, een eigen urinekweek belangrijker dan één algemeen percentage. Deze studie vergeleek testgegevens; zij testte geen behandeling bij oudere honden.
Wetenschappelijke bron: Zihadi MAH, Gaire TN, Awosile B. Variation in antimicrobial susceptibility profiles of canine urinary pathogens between a US national surveillance program and a commercial diagnostic laboratory. BMC Research Notes. 21 oktober 2026. Lees de primaire publicatie.