“Nierziekte” omvat acute nierschade, die in uren tot dagen ontstaat, en chronische nierziekte, die minstens maanden aanwezig is. Oorzaak, behandeling en vooruitzichten verschillen sterk; een afwijkende nierwaarde alleen is daarom geen volledige diagnose.
Mogelijke signalen
Veel drinken en plassen, minder eetlust, gewichtsverlies, misselijkheid, braken, slechte adem en sloomheid kunnen bij chronische nierziekte passen. Acute schade kan juist plots braken, ernstige zwakte en weinig tot geen urine veroorzaken. Niet of nauwelijks plassen, herhaald braken, instorten of mogelijke inname van een niergif is spoed.
Diagnose en stadium
De dierenarts combineert bloedonderzoek (onder meer creatinine en eventueel SDMA) met volledig urineonderzoek, hydratatie, bloeddruk en vaak echografie of röntgenfoto’s. Chronische nierziekte wordt pas volgens IRIS ingedeeld als de hond stabiel en voldoende gehydrateerd is; daarna wordt verder onderverdeeld op basis van urine-eiwit en bloeddruk.
Behandeling
De aanpak wordt afgestemd op oorzaak en stadium. Een therapeutische niervoeding heeft bij veel honden met chronische nierziekte bewezen nut. Daarnaast kunnen vochtbalans, misselijkheid, bloeddruk, urine-eiwit, fosfaat en bloedarmoede behandeling vragen. Acute nierschade kan intensieve opname vereisen.
Geef geen extra vitaminen, mineralen, kruiden, visolie of kurkuma zonder overleg. “Natuurlijk” is niet automatisch nierveilig en sommige supplementen verstoren de voeding of medicatie. Regelmatige controles zijn nodig om het plan aan te passen.