Maag-dilatatie-volvulus (GDV) bij de hond: oorzaken, symptomen en behandeling

· Bijgewerkt
29 weergaven
Dierenarts onderzoekt de buik van een grote hond tijdens een spoedconsult.

Een maag-dilatatie-volvulus (GDV) is altijd een levensbedreigend spoedgeval. De maag zet uit met gas of vocht en draait vervolgens rond haar as. Daardoor worden bloedvaten afgekneld, kan de maagwand afsterven en kan de hond snel in shock raken.

Herken de alarmsignalen

  • herhaald kokhalzen of proberen te braken zonder dat er iets komt;
  • een snel dikker, gespannen of pijnlijk wordende buik;
  • rusteloosheid, veel speekselen, hijgen of niet willen liggen;
  • bleek tandvlees, zwakte, snelle ademhaling of instorten.

Vertrek onmiddellijk naar een spoeddierenarts en bel onderweg. Geef geen eten, drinken of medicatie, probeer de maag niet zelf leeg te maken en wacht niet af of de buik weer slinkt. Een uitwendige buikzwelling kan ook een andere oorzaak hebben, zoals een abdominale hernia, maar de combinatie met loos kokhalzen en snelle achteruitgang moet als GDV worden behandeld tot een dierenarts het tegendeel aantoont.

Welke honden lopen meer risico?

GDV komt vaker voor bij grote, diepborstige honden, oudere honden en honden met een naaste verwant die GDV had. Snel eten, één grote maaltijd per dag en een angstig of stressgevoelig temperament zijn in studies als risicofactor beschreven. Geen enkele preventiemaatregel sluit GDV volledig uit.

Diagnose en behandeling

De dierenarts stabiliseert eerst de bloedsomloop, geeft pijnstilling en ontlast de maag. Röntgenfoto’s helpen een eenvoudige maaguitzetting van een draaiing onderscheiden. Bij GDV is een spoedoperatie nodig om de maag terug te draaien en niet-levensvatbaar weefsel te beoordelen. Soms moet beschadigd maagweefsel of de milt worden verwijderd.

Tijdens dezelfde operatie wordt doorgaans een gastropexie uitgevoerd: de maag wordt aan de buikwand vastgezet om een nieuwe draaiing sterk minder waarschijnlijk te maken. De hond blijft nadien onder intensieve bewaking vanwege onder meer hartritmestoornissen, shock, stollingsproblemen en weefselschade.

Kan je GDV voorkomen?

Verdeel de dagelijkse voeding zo nodig over meerdere kleinere maaltijden, beperk schrokken met een geschikte voerstrategie en vermijd situaties waarin een risicohond grote hoeveelheden voer of water ineens opneemt. De bewijzen voor vaste rusttijden rond elke maaltijd zijn minder sterk dan vaak wordt voorgesteld.

Bespreek bij een sterk gepredisponeerd ras een preventieve gastropexie met je dierenarts, bijvoorbeeld wanneer een andere buikoperatie gepland is. De ingreep voorkomt niet dat de maag uitzet, maar verkleint wel het risico dat ze draait.

Bronnen