Een oudere hond met artrose die ondanks behandeling moeilijk beweegt: dan klinkt een extra pijnmiddel misschien hoopvol. Onderzoekers testten ketamine in een gelatineachtig blokje dat via het mondslijmvlies moest worden opgenomen. De proef liep echter vast op iets heel praktisch: het blokje was bij veel honden moeilijk op de bedoelde manier toe te dienen.
Wat onderzochten de dierenartsen?
Negen honden met langdurige artrosepijn die onvoldoende onder controle was, deden mee aan een open studie van Colorado State University. De eigenaren moesten het voorgeschreven blokje herhaaldelijk in de wangzak laten oplossen. Onderzoekers bekeken onder meer het looppatroon en maten ketamine en de afbraakstof norketamine in het bloed.
De honden waren 4 tot 14 jaar oud. Dat maakt het onderwerp relevant voor oudere honden, maar de studie rapporteert geen apart resultaat voor senioren. Een oudere hond met andere aandoeningen vraagt bovendien altijd om een individueel behandelplan.
Wat ging er mis met de toediening?
Van 334 geplande toedieningen slaagden er 181, ongeveer 54 procent. Honden kauwden of slikten het blokje soms door of lieten de toediening niet goed toe. Daarom stopten de onderzoekers de inclusie voortijdig, na negen honden in plaats van het beoogde grotere aantal.
Bij acht honden werd na toediening ketamine en norketamine in het bloed gemeten. Dat laat zien dat er opname en omzetting plaatsvond. Het zegt niet dat de hoeveelheid voldoende was om pijn te verlichten. Door de kleine groep en de onregelmatige toediening konden de onderzoekers het effect op pijn en loopfunctie niet betrouwbaar beoordelen.
Betekent dit dat ketamine niet werkt tegen artrosepijn?
Nee. Deze studie toont dat de onderzochte gelatineuze toedieningsvorm onpraktisch was. Ze bewijst niet dat ketamine als stof wel of niet helpt bij chronische artrosepijn. Er was geen controlegroep en de studie werd te vroeg gestopt om een werkzaamheidsconclusie te trekken. Eigenaren meldden soms veranderingen in activiteit of slaperigheid, maar zulke indrukken zijn in een kleine open studie geen bewijs voor pijnverlichting.
Ons bredere artikel over amantadine en ketamine bij chronische pijn van de oudere hond bespreekt waarom de wetenschappelijke onderbouwing voor deze middelen nog beperkt is. Voor de gewone artrosezorg is het persoonlijke totaalplan voor de oudere hond een beter vertrekpunt dan één experimentele toedieningsvorm.
Wat kun je als eigenaar doen?
Noteer welke activiteiten moeilijker gaan: opstaan, een vertrouwde wandeling, traplopen of slapen. Bespreek ook of voorgeschreven medicatie in de praktijk werkelijk volgens plan gegeven kan worden. Een behandeling die op papier mogelijk is, helpt weinig als de toediening telkens mislukt. De dierenarts kan pijn, mobiliteit, andere ziekten en de haalbaarheid van het plan samen beoordelen.
Verander voorgeschreven pijnmedicatie niet zelf en probeer geen ketaminepreparaat buiten veterinaire begeleiding. Over twee bestaande behandelopties lees je in het artikel over Librela en Galliprant bij honden met artrose. Bij een gezondheidscontrole kun je je observaties en vragen over de dagelijkse zorg meenemen.
Wetenschappelijke bron: Seabolt RA, Elam LH, Griffenhagen GM en Duerr FM. Limitations of transmucosal ketamine administration for chronic pain in dogs with osteoarthritis. Frontiers in Veterinary Science, 29 oktober 2026. DOI: 10.3389/fvets.2026.1934484.