Wilde paddenstoelen zijn moeilijk betrouwbaar te herkennen en sommige kunnen bij honden ernstige of dodelijke vergiftiging veroorzaken. Behandel daarom iedere onbekende paddenstoel die je hond heeft gegeten als potentieel giftig. Het risico is vooral actueel in de herfst, maar paddenstoelen kunnen ook in andere seizoenen verschijnen.
Welke vergiftigingen komen voor?
Verschillende groepen gifstoffen geven verschillende klachten. Amatoxinen uit onder meer de groene knolamaniet (Amanita phalloides) en sommige Galerina-soorten kunnen na een schijnbaar klachtenvrije periode ernstige leverbeschadiging veroorzaken. Muscarinehoudende soorten kunnen hevig kwijlen, braken, diarree, een trage hartslag en ademhalingsproblemen geven. De vliegenzwam en verwante soorten kunnen neurologische verschijnselen veroorzaken, zoals wankelen, trillen of toevallen. Andere soorten geven vooral maag-darmklachten.
Een lijst met “giftige soorten” is nooit volledig en volksnamen zijn verwarrend. Ook eetbare soorten kunnen bedorven zijn of maag-darmklachten geven. Vertrouw daarom niet op een foto-app om te beslissen dat afwachten veilig is.
Wat te doen?
Bel meteen je dierenarts of dierenarts van wacht, ook als je hond nog normaal lijkt. Vroege behandeling kan belangrijk zijn en bij sommige gevaarlijke soorten beginnen de ernstige klachten pas uren later. Laat de hond niet zelf braken en geef geen huismiddelen zonder instructie van een dierenarts.
Verzamel, als dat veilig kan, resten van dezelfde paddenstoel met handschoenen en bewaar ze in een papieren zak. Maak foto’s van bovenkant, onderkant, steel en groeiplaats en noteer tijd en geschatte hoeveelheid. Dit kan identificatie ondersteunen, maar mag het contact met de dierenarts niet vertragen.
Preventie
Verwijder paddenstoelen geregeld uit tuin en compostzone, houd je hond onder toezicht en oefen een beloonde “los”- of “laat”-cue. In een gebied met veel paddenstoelen kan tijdelijk aanlijnen veiliger zijn.