Waterintoxicatie is een zeldzame maar levensbedreigende verdunning van het natriumgehalte in het bloed (acute hyponatriëmie). Ze kan ontstaan wanneer een hond tijdens langdurig zwemmen, happen naar een waterstraal of apporteren in water in korte tijd uitzonderlijk veel zoet water inslikt.
Mogelijke signalen
Vroege signalen zijn misselijkheid, braken, rusteloosheid, een opgezwollen buik, sloomheid of wankel lopen. Ernstige hyponatriëmie kan verwardheid, spiertrillingen, toevallen, bewustzijnsverlies en hersenzwelling veroorzaken.
Wat te doen?
Vermoedelijke waterintoxicatie is spoed. Stop het waterspel en ga onmiddellijk naar een dierenarts of spoedkliniek. Geef onderweg geen zout, zoutoplossing, voedsel, extra water of medicatie en wek geen braken op. De natriumcorrectie moet op basis van bloedonderzoek zorgvuldig worden gestuurd; een verkeerde of te snelle correctie kan eveneens ernstige neurologische schade veroorzaken.
Voorkomen zonder normale dorst te beperken
Laat een gezonde hond in het dagelijks leven vrij over vers drinkwater beschikken. Routineus water beperken kan uitdroging en andere problemen veroorzaken. Beperk wél langdurig, intens waterhappen: plan regelmatige pauzes, gebruik liever een plat drijvend speeltje dan een bal die de bek wijd openhoudt en stop als de hond veel water slikt of extreem vermoeid raakt.
Waterintoxicatie door zoet water is iets anders dan zoutvergiftiging na zeewater. Neem bij neurologische klachten na zwemmen altijd direct contact op en vermeld in welk water de hond speelde. Lees ook over ongewone vergiftigingen bij honden.