Het overlijden van een huisdier kan overweldigend zijn. Neem, als de dood onverwacht was of u twijfelt of het dier werkelijk overleden is, eerst contact op met een dierenarts. Die kan ook uitleggen welke opties in uw regio mogelijk zijn.
Afscheid en tijdelijk bewaren
Leg het dier op een absorberende doek, op een koele plek en buiten bereik van andere dieren. Het lichaam kan na overlijden urine of ontlasting verliezen en wordt binnen enkele uren stijf; dat is normaal. Wilt u onderzoek naar een plots of verdacht overlijden, bespreek dit vóór crematie of begraving en vries het lichaam niet in tenzij de dierenarts dat adviseert.
Mogelijkheden in Vlaanderen
U kunt kiezen voor een erkend dierencrematorium, ophaling of — waar toegestaan — begraving. Volgens OVAM mag een gezelschapsdier in de eigen tuin worden begraven als het maximaal 10 kg weegt, voldoende diep wordt begraven en gemeentelijke voorschriften dit toelaten. Controleer altijd de actuele regels van uw gemeente, onder meer voor drinkwaterwinningsgebieden.
Een dierenarts mag het lichaam opslaan wanneer het dier in de praktijk stierf of thuis overleed door een handeling van de dierenarts, zoals euthanasie. Bij een spontaan overlijden thuis kan dat volgens de Vlaamse regels alleen als de praktijk daarvoor specifiek erkend is. Bel dus vóór u het dier vervoert.
Crematie, begraafplaats of onderwijs
Bij individuele crematie kunt u doorgaans de as terugkrijgen; bij collectieve crematie meestal niet. Een dierenbegraafplaats kan een alternatief zijn. Donatie aan onderwijs of onderzoek is alleen mogelijk via instellingen die dit vooraf aanvaarden en voorwaarden stellen; informeer tijdig.
Rouw
Verdriet na het verlies van een dier is echt en kan lang duren. Zoek steun bij mensen die dat begrijpen. Neem contact op met uw huisarts of een hulpverlener als het verdriet uw dagelijks functioneren langdurig onmogelijk maakt of u zich onveilig voelt.