Tandresorptie bij de kat, vroeger vaak FORL of “tandhalslaesie” genoemd, is een veelvoorkomende en pijnlijke aandoening waarbij tandweefsel geleidelijk wordt afgebroken. De aantasting kan boven de tandvleesrand zichtbaar zijn, maar zit vaak grotendeels onder het tandvlees.
Oorzaak en signalen
De precieze oorzaak is niet bekend. Slechte mondhygiëne, stress of een bepaald voer zijn niet bewezen als dé oorzaak. Katten verbergen mondpijn bovendien vaak. Mogelijke signalen zijn aan één kant kauwen, voedsel laten vallen, minder eten, kwijlen, tandenknarsen, een plotselinge kaakbeweging tijdens het eten of prikkelbaarheid rond de kop. Sommige katten tonen helemaal geen duidelijke klachten.
Diagnose
Een betrouwbare beoordeling vereist een gebitsonderzoek én intra-orale röntgenfoto’s onder algemene anesthesie. Alleen kijken naar het zichtbare deel van de tand mist letsels onder het tandvlees en laat niet zien welk type resorptie aanwezig is.
Behandeling
Aangetaste, pijnlijke tanden worden doorgaans getrokken. Bij een zorgvuldig geselecteerde vorm kan de dierenarts op basis van de röntgenfoto’s kiezen voor kroonamputatie met behoud van resorberende wortels. Vullingen stoppen het proces niet en worden daarom niet als behandeling aanbevolen. Goede pijnstilling en controle na de ingreep horen bij het behandelplan.
Kan het worden voorkomen?
Er is geen bewezen manier om tandresorptie te voorkomen. Regelmatige gebitscontroles helpen wel om pijnlijke letsels vroeger te vinden. Tandenpoetsen blijft nuttig tegen tandplak en tandvleesproblemen, maar garandeert niet dat tandresorptie uitblijft.