Een tongwond kan indrukwekkend bloeden omdat de tong rijk doorbloed is. Kleine oppervlakkige wondjes genezen vaak snel, maar een diepe, gapende of deels afgesneden tong kan slikken, ademhaling en weefseldoorbloeding bedreigen.
Eerste hulp
Blijf rustig en let op je eigen veiligheid: een hond met mondpijn kan onverwacht bijten. Als je de wond veilig kunt bereiken, druk dan met schoon gaas enkele minuten onafgebroken en voorzichtig op de plek. Trek niet telkens het gaas weg om te kijken; daarmee verbreek je de bloedstolling. Gebruik geen alcohol, waterstofperoxide, ontsmettingsmiddel, poeder of lijm in de mond.
Verwijder alleen een los voorwerp dat direct zichtbaar en gemakkelijk bereikbaar is. Trek nooit aan draad, bot, hout of een ander voorwerp dat vastzit of onder de tong verdwijnt. Geef geen menselijke pijnstiller en probeer een onrustige hond niet te muilkorven wanneer hij bloedt uit de bek, braakt of moeilijk ademt.
Wanneer is het spoed?
Vertrek onmiddellijk naar een dierenarts van wacht bij benauwdheid, veel bloedverlies, bleek tandvlees, zwakte, een wond die na enkele minuten constante druk blijft bloeden, een gapende snee, loshangend tongdeel, vreemd voorwerp of trauma aan kaak en gebit. Houd de hond kalm en bel onderweg.
Een klein wondje dat stopt met bloeden kan telefonisch worden besproken. Laat de hond dezelfde dag nakijken als hij veel pijn heeft, niet wil eten of drinken, overmatig kwijlt of als de wond door een vies of scherp voorwerp is ontstaan. Niet elke tongwond heeft hechtingen of antibiotica nodig; de dierenarts beslist op basis van diepte, plaats, doorbloeding en besmetting.
Nazorg
Volg het voedings- en medicatieadvies precies. Vaak is tijdelijk zachte voeding en geen trekspel of harde kauwsnack verstandig. Neem opnieuw contact op bij hernieuwde bloeding, toenemende zwelling, slechte geur, pus, koorts, minder eten of moeite met slikken.