Schijndracht bij Honden

· Bijgewerkt
4 weergaven
Schijndracht bij Honden

Schijndracht (pseudodracht) is een normale hormonale reactie die bij niet-gesteriliseerde teven kan optreden na de loopsheid, ook als ze niet gedekt zijn. Het is dus geen gevolg van “zich iets inbeelden” of van psychologische stress.

Hoe ontstaat schijndracht?

Na elke loopsheid volgt een fase waarin het progesterongehalte eerst stijgt en daarna daalt. Die daling kan, samen met prolactine, veranderingen uitlokken die op een dracht en lactatie lijken. De klachten beginnen vaak enkele weken na de loopsheid.

Welke klachten zijn mogelijk?

Een teef kan nestgedrag vertonen, speelgoed verzamelen of bewaken, aanhankelijk of prikkelbaar worden en minder trek hebben. De melkklieren kunnen opzetten en melk produceren. De ernst verschilt sterk per hond.

Laat een dierenarts de hond onderzoeken bij koorts, sloomheid, buikpijn, veel drinken, vaginale uitvloeiing of pijnlijke, warme melkklieren. Die tekenen kunnen onder meer passen bij een baarmoederontsteking of melkklierontsteking en niet bij een ongecompliceerde schijndracht.

Wat kunt u doen?

Milde klachten verdwijnen meestal vanzelf binnen enkele weken. Knijp geen melk uit de tepels: stimulatie houdt de melkproductie juist in stand. Voorkom overmatig likken, bied rustige afleiding en haal voorwerpen die fel worden bemaderd zo nodig tijdelijk weg zonder strijd uit te lokken.

Bij uitgesproken melkproductie, pijn of ernstige gedragsverandering kan de dierenarts medicatie overwegen. Geef nooit zelf hormonen of humane geneesmiddelen.

Sterilisatie

Sterilisatie voorkomt nieuwe episoden, maar gebeurt bij voorkeur nadat alle klachten verdwenen zijn en de hormonale cyclus tot rust is gekomen. Een ingreep tijdens een actieve schijndracht kan de klachten verlengen. Bespreek het geschikte tijdstip met uw dierenarts.

Bronnen