Kortsnuitige hond na inspanning: waarom duurt afkoelen langer?

1 weergave
Kortsnuitige lichtbruine hond staat rustig naast een dierenarts na een korte wandeling in de praktijk.

Een kortsnuitige hond kan na een gewone wandeling langer nodig hebben om af te koelen. In een onderzoek bij 80 honden steeg de met een warmtecamera gemeten temperatuur op bepaalde plekken in het gezicht bij de kortsnuitige honden sterker. Ook na tien minuten rust verliep de terugkeer naar de uitgangswaarde trager. Dat is een aanwijzing voor een andere reactie op inspanning, geen meting van koorts of een diagnose van oververhitting.

Wat is er onderzocht?

Onderzoekers vergeleken twintig langsnuitige, twintig middelmatig gebouwde en veertig kortsnuitige honden. De kortsnuitige dieren werden ook ingedeeld naar de ernst van hun ademhalingsproblemen door het brachycefaal obstructief luchtwegsyndroom (BOAS). Alle honden liepen onder begeleiding een wandeltest van zes minuten en daarna een test over 1.000 meter. Een infraroodcamera mat vóór en na de inspanning de oppervlaktetemperatuur op plekken in het gezicht, op de poten en bij spieren. Na de langere wandeltest volgde nog een meting na tien minuten herstel.

Zo'n camera registreert warmtestraling van het huidoppervlak. Hij meet niet rechtstreeks de lichaamstemperatuur binnenin. In het artikel over warmtecamera's bij honden lees je meer over wat zo'n opname kan laten zien.

Wat vonden de onderzoekers?

Bij kortsnuitige honden namen sommige gemeten gezichtstemperaturen na inspanning sterker toe, tot 2,6 °C. Na tien minuten waren hun waarden minder snel terug op het niveau van vóór de wandeling. De afgelegde afstand tijdens de zesminutenwandeling verschilde eveneens tussen de schedelgroepen. De onderzoekers zagen ook verschillen tussen BOAS-ernstgroepen, maar de studie geeft geen veilige individuele temperatuurgrens voor een wandeling.

De studie vond plaats bij honden van één tot zes jaar zonder duidelijke andere ziekte of mobiliteitsproblemen. De wandelingen gebeurden onder onderzoeksomstandigheden, niet op een hete Belgische zomerdag. Uit deze metingen kun je niet afleiden hoeveel graden de kerntemperatuur steeg of hoeveel honden een hitteberoerte kregen. Een warme plek op een thermografisch beeld is op zichzelf geen bewijs van oververhitting.

Wat betekent dit voor jouw hond?

Let bij een kortsnuitige hond op hoe hij ademt, beweegt en herstelt. Zorg voor rustige wandelingen, koele rust en toegang tot water. Stop met inspanning als hij duidelijk moeite krijgt met ademen, zwalkt of niet wil doorlopen. Bij ernstige benauwdheid, blauwige slijmvliezen, instorten of tekenen van oververhitting is snelle diergeneeskundige hulp nodig. Lees ook wat je kunt doen bij BOAS bij kortsnuitige honden en hoe je oververhitting herkent en eerste hulp geeft.

De studie ondersteunt voorzichtigheid bij inspanning, maar is geen thuistest en toont niet aan dat iedere kortsnuitige hond na een korte wandeling oververhit raakt. Bespreek herhaald luidruchtig ademen, verminderde inspanningstolerantie of traag herstel met je dierenarts. Voor de zomer is ook hitteadvies voor honden nuttig.

Wetenschappelijke bron: Reyes-Sotelo B et al. “Thermal response to moderate exercise in dogs of different biotypes and brachycephalic obstructive airway syndrome severity assessed using infrared thermography.” Frontiers in Veterinary Science. 2026. DOI: 10.3389/fvets.2026.1975908. Lees de primaire publicatie.

Lees ook

Bron

Bekijk de wetenschappelijke bron