Bij constipatie of verstopping poept een hond minder vaak of met moeite, meestal kleine, droge en harde ontlasting. Persen betekent echter niet automatisch constipatie: ook diarree, pijn aan anus of anaalklieren en niet kunnen plassen kunnen op persen lijken.
Mogelijke tekenen
- herhaald hurken met weinig of geen ontlasting;
- harde, droge keutels of een kleine hoeveelheid slijm of vers bloed door irritatie;
- pijn, onrust of niet willen eten;
- een gespannen buik, braken of sloomheid bij ernstiger problemen.
Spoed: weet je niet zeker of je hond probeert te plassen of te poepen, of komt er geen urine? Neem dan onmiddellijk contact op met een dierenarts. Ook herhaald braken, een sterk opgezette of pijnlijke buik, collaps, vermoeden van een ingeslikt voorwerp of ernstige ziekte vraagt snelle hulp.
Oorzaken
Te weinig vocht, botten of ander slecht verteerbaar materiaal, pijn bij het hurken, bepaalde medicijnen en te weinig gelegenheid om te ontlasten kunnen bijdragen. Terugkerende of ernstige verstopping kan samenhangen met een vreemd voorwerp, vernauwd bekken, vergrote prostaat, massa, perineale hernia, zenuw- of rugprobleem of stoornis van de dikke darm. Een abdominale hernia is niet hetzelfde als de perineale hernia die de stoelgang kan hinderen.
Onderzoek en behandeling
De dierenarts kan buik en endeldarm onderzoeken en zo nodig röntgenfoto’s, bloed- of urineonderzoek adviseren. De behandeling hangt van de oorzaak af: vocht, aangepaste voeding of een geschikt laxeermiddel bij milde gevallen; een klysma of verwijdering onder sedatie of anesthesie bij ernstige ophoping; en gerichte behandeling van een obstructie of onderliggende ziekte.
Geef niet op eigen initiatief menselijke laxeermiddelen of een klysma. Sommige producten zijn ongeschikt of giftig en vezels kunnen bij uitdroging of een obstructie averechts werken. Bel de dierenarts wanneer het persen aanhoudt, je hond duidelijk pijn heeft of de normale stoelgang niet binnen korte tijd terugkeert.
Bekijk meer vragen en antwoorden over de gezondheid van huisdieren.