Hypothyreoïdie betekent dat er te weinig werkzaam schildklierhormoon is. Bij volwassen katten ontstaat dit zelden spontaan. Het wordt het vaakst gezien na behandeling van hyperthyreoïdie, bijvoorbeeld met radioactief jodium, chirurgie of schildklierremmende medicatie. Een aangeboren vorm bij kittens is eveneens zeldzaam.
Mogelijke tekenen
Bij volwassen katten kunnen sloomheid, gewichtstoename zonder meer te eten, een doffe vacht, lage hartslag, koude-intolerantie en obstipatie voorkomen. Deze klachten zijn niet specifiek. Een kitten met aangeboren hypothyreoïdie kan achterblijven in groei en mentale ontwikkeling, korte ledematen of een brede kop ontwikkelen en laat tanden wisselen.
Een lage T4 is niet automatisch hypothyreoïdie
Andere ziekten en bepaalde medicijnen kunnen de totale T4-concentratie verlagen zonder dat de schildklier zelf tekortschiet. De dierenarts combineert daarom voorgeschiedenis, onderzoek en meerdere laboratoriumwaarden, zoals totaal of vrij T4 en TSH. Bij een kat die voor hyperthyreoïdie wordt behandeld, worden ook nierfunctie en bloeddruk beoordeeld: herstel van een normale schildklierwerking kan eerder verborgen nierziekte zichtbaar maken.
Behandeling en opvolging
Wanneer klinisch relevante hypothyreoïdie is bevestigd, kan levothyroxine worden voorgeschreven. Dosering en controles zijn individueel; pas medicatie voor hyperthyreoïdie of schildklierhormoon nooit zelf aan. Overbehandeling kan opnieuw verschijnselen van hyperthyreoïdie veroorzaken. Een “schildklierdieet” is geen algemene behandeling voor hypothyreoïdie.
De vooruitzichten zijn vaak goed wanneer de oorzaak wordt herkend en waarden en klachten zorgvuldig worden opgevolgd. Heeft je kat onverklaarde gewichtstoename of sloomheid, dan zijn veel vaker voorkomende oorzaken eveneens mogelijk; laat de kat volledig onderzoeken.