Een afgebroken tand is bij een hond niet alleen een cosmetisch probleem. Ook wanneer een hond normaal blijft eten, kan de tand pijnlijk zijn. Bij een breuk waarbij het tandbeen of de tandholte met zenuwen en bloedvaten blootligt, kunnen bacteriën binnendringen en een ontsteking rond de wortel veroorzaken.
Hoe breekt een tand?
Veel tandbreuken ontstaan door kauwen op erg harde voorwerpen, zoals stenen, geweien, harde botten of speelgoed dat nauwelijks meegeeft. Ook een val, botsing of ander trauma kan een tand beschadigen. Een verzwakte tand door slijtage of een eerdere aandoening breekt gemakkelijker.
Welke signalen kun je zien?
Let op een zichtbaar ontbrekend stukje tand, een roze, rood, bruin of zwart puntje in het breukvlak, bloed uit de bek, veel speekselen, slechte adem, eten laten vallen of slechts aan één kant kauwen. Sommige honden tonen weinig duidelijke pijn. Het ontbreken van klachten sluit een pijnlijke of geïnfecteerde tand daarom niet uit.
Wanneer naar de dierenarts?
Laat een afgebroken tand zo snel mogelijk beoordelen. Bij hevige bloeding, zwelling van de snuit, een ongeval met mogelijk kaakletsel, niet kunnen eten of duidelijke pijn is dezelfde dag onderzoek nodig. Geef geen pijnstiller voor mensen: verschillende middelen zijn schadelijk voor honden.
De dierenarts onderzoekt de bek. Voor een volledige beoordeling zijn vaak dentale röntgenfoto’s onder narcose nodig, omdat schade aan wortel en kaakbot van buitenaf niet zichtbaar hoeft te zijn. Wacht niet af tot er een abces ontstaat.
Behandeling
De behandeling hangt af van de betrokken tandlagen, de leeftijd van de breuk, de toestand van de wortel en het belang van de tand. Een kleine breuk zonder blootliggende tandholte kan soms worden gladgemaakt en verzegeld. Bij blootliggende pulpa zijn een wortelkanaalbehandeling door een deskundige dierenarts of extractie gebruikelijke opties. Een kroon is alleen voor zorgvuldig geselecteerde gevallen en vervangt de behandeling van een zieke pulpa niet.
Antibiotica alleen genezen een beschadigde of afgestorven tand niet. Volg na behandeling de instructies over pijnstilling, voeding en controle.
Voorkomen
Kies kauwmateriaal dat enigszins meegeeft en vermijd stenen, geweien, harde botten en zeer harde nylonvoorwerpen. Controleer het gebit geregeld en laat afwijkingen tijdens gezondheidscontroles beoordelen.